Miód dla serca!

Miód  jest  słodkim  produktem  naturalnym, wytwarzanym przez pszczoły z  nektaru  roślinnego  i  spadzi.  Jest ceniony  przez  ludzi  od  wielu  lat  ze  względu  na wysoką wartość odżywczą i pozytywny wpływ na  zdrowie.  Skład,  kolor,  aromat,  smak  i  konsystencja  miodu  są  zmienne. Zależą  głównie od  jego  pochodzenia  kwiatowego,  czynników środowiskowych  oraz  sposobu  jego  przetwarzania  i  przechowywania.

SKŁAD CHEMICZNY MIODU

Naturalny  miód  składa  się  z  wielu  różnych  związków,  do  których  należą  m.in. woda, cukry, wolne aminokwasy, białka, minerały, witaminy i różne związki fitochemiczne.

Węglowodany

Głównym  składnikiem  miodu,  stanowiącym  około  95%  suchej  masy,  są  węglowodany.  Odpowiadają  one  za  właściwości  fizykochemiczne  miodu,  do  których zalicza  się  lepkość,  higroskopijność  i  granulację.  Miód  zawiera  niewiele  białek,  aminokwasów  i  enzymów.

Kwasy organiczne

Równie  ważnym  składnikiem  miodu, choć  występującym  w  minimalnej  ilości  wynoszącej  około  0,5%,  są  kwasy  organiczne. Powstają  z  cukrów  dzięki  enzymom wydzielanym  przez  pszczoły  podczas  przekształcania  nektaru  w  miód  lub  są  pozyskiwane  bezpośrednio  z  nektaru.  Charakteryzują  się  działaniem  przeciwbakteryjnym i  przeciwutleniającym  oraz  odpowiadają  za kolor  i  smak  miodu. Warunkują również jego  właściwości  fizyczne,  takie  jak:  pH,  kwasowość  i przewodność  elektryczna.

Minerały

W  miodzie  obecne  są  także  różne  ilości minerałów. Ich  zawartość  zależy  przede wszystkim od jego pochodzenia botanicznego i  wynosi  od  0,04%  w  miodach  jasnych,  do 0,2%  w  miodach  ciemnych. W miodzie występują również  makro-  i  mikroelementy,  pełniące  podstawową  funkcję  w  układach  biologicznych. Zapewniają  prawidłowe  działanie  systemu krążenia,  działają  jako  katalizatory  w  reakcjach  biologicznych,  utrzymują  prawidłowe reakcje fizjologiczne i pobudzając ogólny metabolizm.

Witaminy

Niewielkie  ilości  witamin  z  kompleksu  B pochodzą  z  ziaren  pyłku,  który  jest  obecny w  zawiesinie.  W  większości  miodów  występuje  witamina  C,  która  nie  rozpada  się  ze względu na niskie pH miodu. Jest jednak bardzo wrażliwa  na  utlenianie  chemiczne  i  enzymatyczne,  przyspieszane  przez  światło,  tlen  i ciepło.

Związki fenolowe

Ponadto,  w  miodzie  wykazano  obecność około  30  rodzajów  związków  fenolowych. Ich profil  zależy  od  różnych  czynników, takich  jak  źródło  botaniczne  i  geograficzne kwiatów  oraz  warunki  klimatyczne. Mogą  mieć korzystne  działanie  w  profilaktyce  i leczeniu  chorób  sercowo-naczyniowych,  ponieważ  charakteryzują  się  właściwościami przeciwutleniającymi,  przeciwpłytkowymi  i wazorelaksacyjnymi. Miód  o  ciemniejszym  kolorze zawiera  większe  ilości  związków  bioaktywnych  niż  miód  jaśniejszy. Tym  samym  ma wyższą  zdolność  przeciwutleniającą.  Ta  różnica  wynika  z  różnych  źródeł  zbioru  pyłku.

MIÓD W DIECIE A CHOROBY UKŁADU KRĄŻENIA

Dieta  pełni  istotną  rolę  w  profilaktyce chorób układu krążenia, a miód powinno się traktować  raczej  jako  suplement  diety  niż pełnowartościowy  posiłek.  Dawka  20  g  miodu  może  zaspokoić  około  3%  dziennego  zapotrzebowania  na  energię,  a  zawarta  w  nim glukoza  i  fruktoza  mogą  zostać  wykorzystane  jako  natychmiastowe  źródło  energii  zaraz po strawieniu.

Działanie związków fenolowych

Na  profilaktykę  chorób  układu  krążenia  pozytywnie  wpływają  zawarte  w  miodzie związki  fenolowe,  mające  działanie  przeciwzakrzepowe,   przeciwniedokrwienne,   przeciwutleniające  i  wazorelaksacyjne.  Ma  to szczególne  znaczenie  w  przypadku  choroby niedokrwiennej  serca,  ponieważ  działanie flawonoidów  obejmuje  rozszerzenie  naczyń wieńcowych,  zmniejszenie  aktywacji  płytek krwi oraz zapobieganie utlenianiu lipoprotein o  niskiej  gęstości  (LDL).  Zauważono  również,  że regularne  spożywanie  miodu  obniża  poziom cholesterolu całkowitego, triglicerydów i LDL, natomiast podwyższa stężenie frakcji lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL). Tlenek azotu, znajdujący  się  w  dużej  ilości  w  świeżych  i ciemnych  miodach,  dzięki  właściwościom wazodylatacyjnym  również  obniża  ciśnienie krwi.

Różne rodzaje miodów

Łagodne  działanie  moczopędne  miodu  lipowego  powoduje  zmniejszenie  obrzęków  i obniżenie  ciśnienia  krwi,  a  zawartość  olejków  eterycznych  pomaga  w  redukcji  stresu i działa rozkurczająco. Natomiast spożywanie miodu  gryczanego  zapobiega  pękaniu  naczyń  krwionośnych,  powstawaniu  wybroczyn i wylewów dzięki poprawie elastyczności, wytrzymałości i przepuszczalności ścian naczyń włosowatych.  Miód  rzepakowy  jest  bogaty  w glukozę  i  fruktozę,  dzięki  czemu  wspomaga pracę  mięśnia  sercowego,  zwiększając  potencjał jego skurczu, co przekłada się na lepsze dotlenienie serca oraz wspomaga regenerację organizmu.  Redukuje  również  obrzęki  spowodowane  gromadzeniem  się  wody  w  tkankach  oraz,  tak  jak  miód  gryczany,  reguluje ciśnienie  tętnicze  i  hamuje  procesy  miażdżycowe

PODSUMOWANIE

Miód  posiada  wiele  zastosowań  i  jest  powszechnie  cenionym  produktem  naturalnym, wykorzystywanym  przez  ludzi  od  setek  lat. Stosowany  w  umiarze,  bezsprzecznie zmniejsza  ryzyko  wystąpienia  chorób  układu  krążenia  i  chorób cywilizacyjnych,  jednocześnie  nie  wywołując efektów ubocznych.

Podziel się tym ze znajomymi!

Share on facebook
Share on google
Share on whatsapp
Share on email